Ο Θείος Βάνιας στο Θέατρο ΑΛΕΚΤΟΝ για 2η χρονιά (2012)

Ο Θείος Βάνιας, το αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ, παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Άλεκτον, σε σκηνοθεσία Βασίλη Πλατάκη. Η Μαρίνα, η Παραμάνα (Τιτίκα Σαριγκούλη) είναι ίσως η επιτομή του τσεχοφικού κλίματος αδράνειας μπροστά στα γεγονότα της ζωής, όσο τραγικά και αν είναι αυτά.

Η έκφραση τραγικής απάθειας και συμβιβασμού μπροστά στη μοίρα: Η στωική έκφραση μιας γυναίκας που συνεχίζει να πλέκει κάλτσες σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, ακόμα και στην πιο τραγική στιγμή, όταν ο αδελφός του θείου Βάνια, ο συνταξιούχος καθηγητής Σερεμπριάκωφ (Αργύρης Γαλάρης) ανακοινώνει ότι θα πουλήσει το κτήμα στο οποίο έχουν ζήσει μια ζωή ο Ιβάν, ο Θείος Βάνιας (Βασίλης Βλάχος) και η ανηψιά του, η κόρη του καθηγητή, Σόνια (Κατερίνα Μπένια).

Η σκηνή είναι τραγική, γιατί ο θείος Βάνιας και η Σόνια έχουν χαραμίσει ολόκκληρη τη ζωή τους σε αυτό το κτήμα, προκειμένου να το καλλιεργούν και να στέλνουν τα έσοδα στον Σερεμπριάκωφ να καλοπερνάει με τη νεαρή δεύτερη γυναίκα του, την Ελένα Αντρέγεβνα (Χριστίνα Ραφαήλου), η οποία έχει περίπου την ηλικία της κόρης του, της Σόνιας.
Η Ελένα και η Σόνια μοιράζονται κάτι: τον έρωτα για τον γιατρό Αστρώβ (Πάνος Κορδαλής). Για την ακρίβεια, η συνετή Σόνια είναι άθελά της ερωτευμένη με τον Αστρώβ, ο οποίος έχει βάλει στο μάτι την Ελένα, ενώ εκείνη ουσιαστικά δεν είναι διατεθειμένη να χαραμίσει μια σίγουρη ζωή για να ακολουθήσει τον περιπλανόμενο λάτρη της φύσης γιατρό. Κι όταν η Σόνια εκμυστηρευτί τον έρωτά της για τον γιατρό στην Ελένα, η τελευταία θα την καρφώσει στον γιατρό, για να σιγουρευτεί για την αρνητική απάντησή του: η μυαλωμένη, αλλά καθόλου τσαχπίνα Σόνια δεν είναι καθόλου του γούστου του.
Τα προσεγμένα σκηνικά και τα κοστούμια του Ανδρέα Σαραντόπουλου, οι φωτισμοί του Δημήτρη Τσιούμα και η μουσική της Μαρίας Συμεών συνθέτουν την ατμόσφαιρα της ρωσικής επαρχίας και των ανθρώπων που είναι τόσο προσκολλημένοι με τη γη, που λες και η γη τους έχει κυριολεκτικά καταπιεί.

Η κλασική μετάφραση του Λυκούργου Καλλέργη αποδίδει αβίαστα την ανθρώπινη συγκίνηση για τα όνειρα μιας ζωής που χάθηκαν και που κορυφώνονται στον υπέροχο μονόλογο της Σόνιας μπροστά στον παραιτημένο θείο Βάνια στο τέλος του έργου:

«Τι να κάνουμε θείε; Πρέπει να ζήσουμε! Θα ζήσουμε, θείε Βάνια! Θα ζήσουμε πολλές πολλές μέρες αράδα κι ατέλειωτα βράδια. Θα υποφέρουμε υπομονετικά τις δοκιμασίες που μας στέλνει η μοίρα. Θα δουλεύουμε για τους άλλους και τώρα και στα γερατειά μας – χωρίς ξεκούραση. Κι όταν έρθει η ώρα μας, θα πεθάνουμε ήσυχα ήσυχα, χωρίς κανένα παράπονο. Κι εκεί και πέρα από τον τάφο μας, θα πούμε πως υποφέραμε, πως κλάψαμε, πως η ζωή μας πίκρανε, κι ο Θεός θα μας σπλαχνιστεί. Και τότε κι εγώ κι εσύ, θείε μου αγαπημένε, θα δούμε τη ζωή φωτεινή, χαρούμενη, ωραία. Θα χαιρόμαστε τότε και θα κοιτάζουμε πίσω τα τωρινά μας βάσανα και τις πίκρες με καλοσύνη, με χαμόγελο – και θ’ αναπαυτούμε… Θα δούμε πως όλη μας η κακία εδώ κάτω στη γη, όλα μας τα πάθη, όλοι μας οι πόνοι, θ’ αφανιστούνε μέσα στο έλεος που θα πλημμυρίσει όλο τον κόσμο. Κι η ζωή μας θα γίνει ήρεμη, τρυφερή, γλυκιά, σαν χάδι… Θ’ αναπαυτούμε!…»

Κανείς δεν θα αμφισβητήσει τα λόγια της Σόνιας. Πόσο μάλλον όταν ο Τελέγιν (Τζέρυ Άρτις) συνεχίζει αδιάκοπα να παίζει νότες παρηγοριάς στην κιθάρα του.

Ο «Θείος Βάνιας» παίζεται στο «Θέατρο Άλεκτον».
Η παράσταση διαρκεί 2 ώρες.
Χώρος Τεχνών, Πλαταιών και Σφακτηρίας 23, στο Μεταξουργείο κάθε Σάββατο 6.30 μ.μ. και Κυριακή 9.00 μ.μ.
Τηλέφωνο Θεάτρου Άλεκτον: 2103420419
Τιμές εισιτηρίων: 10 και 16 ευρώ και για τους ανέργους, δωρεάν είσοδος


Διαφήμιση στο Ιντερνετ στο Facebook στο Google Adwords

Διαφήμιση Γρήγορα Εύκολα και Οικονομικά Δείτε Πως!


Σας άρεσε αυτό που διαβάσατε;

Γράψτε το σχόλιο σας για όσα διαβάσατε παραπάνω. Θα χαρούμε να ακούσουμε ότι έχετε να πείτε, γράψτε σε Ελληνικά και σε Greeklish όπως σας βολεύει. Μην ξεχνάτε επίσης ότι μπορείτε να αφήσετε και την κριτική σας για παραστάσεις που έχετε δει  στις Κριτικές Θεάτρου 


No comments yet.

Αφήστε μια απάντηση