Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών ο εμβληματικός ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος, ένας σπουδαίος θεατράνθρωπος που σφράγισε με την παρουσία του την ελληνική τέχνη για δεκαετίες.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή η κόρη του καταξιωμένου ηθοποιού, Μαργαρίτα Μυτιληναίου κάνοντας μία συγκινητική ανάρτηση στο Facebook την Τετάρτη (22.04.2026).
«Καλό σου ταξίδι, πατέρα. Έφυγες πλήρης και πλήρης ημερών, χαμογελαστός και γεμάτος αγάπη. Μεγάλο πράγμα. Όλη σου τη ζωή πάλεψες για αυτό που θεωρούσες έντιμο, δίκαιο και Δημοκρατικό. Αγώνες, αγωνίες, εξορίες, οικονομικές καταστροφές, πολιτικές απογοητεύσεις- όλα τα αντιμετώπισες. Όλα τα ξεπέρασες.
Ο δρόμος που περπάτησες είχε πολλή μοναξιά αλλά και μεγάλες νίκες. Θέατρο, ραδιόφωνο, κείμενα σε εφημερίδες, βιβλία, συνδικαλισμός. Σε όλα άφησες το ισχυρό σου αποτύπωμα. Για καλό κατευόδιο σου χαρίζω τον ήλιο της Άνοιξης, την ευωδιά του λουλουδιού της νεραντζιάς, τη γεύση του παγωτού καϊμάκι και τη θέα του Μεσσηνιακού κόλπου που τόσο αγαπούσες. Α, και έναν ελληνικό καφέ σαν αυτόν που έπινες κάθε απόγευμα με την μαμά. Αυτά, πατέρα. Καλό δρόμο…».
Επιθυμία του σπουδαίου ηθοποιού και των δικών του ανθρώπων ήταν η αποτέφρωση σε στενό οικογενειακό κύκλο, η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στο Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας.
Γεννημένος το 1926 στην Αθήνα, ο Ληναίος —κατά κόσμον Στέφανος Λινάρδος— διέγραψε μια πορεία που ξεπέρασε τα όρια της υποκριτικής. Υπήρξε ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, με σταθερό προσανατολισμό σε ένα θέατρο που συνομιλεί με την κοινωνία και την πολιτική πραγματικότητα. Μαζί με τη σύντροφο ζωής και συνοδοιπόρο του, την Έλλη Φωτίου, ίδρυσαν το «Σύγχρονο Θέατρο», έναν χώρο που σφράγισε τη μεταπολεμική πολιτιστική ζωή της χώρας.
Ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, το θέατρο των Ληναίου – Φωτίου αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την καλλιτεχνική αντίσταση και την ελεύθερη έκφραση. Ο ίδιος επέλεξε έργα με σαφές κοινωνικό και πολιτικό φορτίο, δίνοντας βήμα σε σύγχρονους προβληματισμούς και διατηρώντας έναν διαρκή διάλογο με το κοινό.
Πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ το 1954 και από τότε, μέχρι το 1967, έπαιξε σε όλα, σχεδόν, τα Αθηναϊκά θέατρα. Ιδρυτικό στέλεχος της πρωτοποριακής κίνησης “Δωδέκατη Αυλαία” και του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.) “Άρμα Θεάτρου”. Γενικός Γραμματέας του Σ.Ε.Η. (1965-67) που διελύθη από τη δικτατορία. Αυτοεξόριστος στο Λονδίνο (1967-70), εκπρόσωπος του εργατικού Π.Α.Μ., στην Ευρώπη, μέλος της αντιδικτατορικής κίνησης “COMMITTEE ΑGAINST DIKTATORSHIP” και επίτιμο μέλος του Σωματείου Βρεττανών Ηθοποιών.
Το 1970 επιστρέφοντας στην Ελλάδα, δημιούργησε με τη γυναίκα του Έλλη Φωτίου, το “Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο ” και παρουσίασαν, στο Θέατρο ΑΛΦΑ, πάνω από 40 ελληνικά και ξένα θεατρικά έργα, τα οποία και σκηνοθέτησε.
Ξεχωρίζουν, σε όλη την θεατρική του ζωή, τα έργα ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ,ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΤΥΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΚΛΕΙΔΟΚΡΑΤΟΡΕΣ, ΡΟΖΕΜΠΕΡΓΚ, ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΦΟΡΤΙΟ, ΙΩΑΝΝΑ ΤΗΣ ΛΟΡΕΝΗΣ, ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ, ΟΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΤΗΣ ΝΑΠΟΛΗΣ, ΠΑΡΑΣΙΤΑ,
Συμμετείχε σε λίγες κινηματογραφικές παραγωγές ( ΜΙΑΣ ΠΕΝΤΑΡΑΣ ΝΙΑΤΑ, Η ΚΟΜΗΣΑ ΤΗΣ ΦΑΜΠΡΙΚΑΣ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΥΕΛΛΑ κ.α.) σε επίσης λίγες τηλεοπτικές ( ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ,ΜΙΛΑ ΕΛΕΥΘΕΡΑ, ΘΕΑΤΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑΣ,
ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ..) και σε πάρα πολλές ραδιοφωνικές.
Έχει εργαστεί (ερμηνεία, σκηνοθεσία, συγγραφή και παραγωγή)στο Β.Β.C., (Greek Section) και στις ελληνικές εκπομπές του Ραδιοσταθμού της Κολωνίας, του Καναδά, του Μονάχου και της Κύπρου, από το 1967 μέχρι το 1970.-Μαζί με Έλληνες και Άγγλους ηθοποιούς, δημιούργησαν μια καλλιτεχνική ομάδα που παρουσίασε στα περισσότερα Πανεπιστήμια της Αγγλίας, ένα πρόγραμμα με πολιτικά και λογοτεχνικά κείμενα κατά της δικτατορίας.
Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων (1986-1990),Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ,
(1989-1990) και Δ/ντής του Δημοτ.Ρ/σταθμού ΚΥΚΛΟΣ (1996-2001)
Συμμετοχή σε διασκέψεις και σεμινάρια για τα σημερινά προβλήματα του Πολιτισμού και της ραδιοτηλεόρασης, ως Γραμματέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ, στη Μόσχα, Βρυξέλες, Πράγα και Αβινιόν, τα καλοκαίρια του 1988,1991 και 1992.
Πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1952 με συνεργασίες του στη Φιλολογική Πρωτοχρονιά και την Επιθεώρηση Τέχνης. Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες Καθημερινή, Νέα και Ελευθεροτυπία. Στο Έθνος αρθρογραφούσε, σχεδόν, κάθε εβδομάδα,20 χρόνια συνεχώς, από το 1982. Το Γενάρη του 2002,η συνεργασία σταμάτησε χωρίς κανένας να μάθει το ” γιατί..”..
Το Δεκέμβρη του 2004, τιμήθηκε από το ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, με το Βραβείο ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΒΕΑΚΗΣ, για το σύνολο της προσφοράς του στο Νεοελληνικό Θέατρο.
Έχει εκδώσει πέντε βιβλία:
1.- “Μερικοί Θάνατοι”, διηγήματα, 1957,εκδόσεις Μαυρίδη.
2.- “Το Αυριανό Θέατρο”, μελέτη, 1981, εκδόσεις Φιλιππότη.
3.- “Αγώνες και Αγωνίες”, σκέψεις,1995,εκδόσεις Λιβάνη.
4.- «Η Αλυσίδα»,θέσεις-αντιθέσεις,2003,εκδόσεις «ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ»
5.- « Το Άγιο Χαϊδάρι», ημερολόγιο κατοχής,2007.’ΔΙΟΓΕΝΗΣ’.
Ο Στέφανος Ληναίος είναι παντρεμένος με την Έλλη Φωτίου και έχουν δύο μεγάλα παιδιά, τη Μαργαρίτα και τον Αλέξη. Κι έναν εγγονό, το Στέφανο.